ဒီကားေလးကို ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္ စေနက Jurong Point GV မွာ သူငယ္ခ်င္း ျပလို႔ သြားၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။ ရံုတင္တာ 29th Feb ကဆိုေတာ့ ၾကည့္မဲ့လူလဲ မရွိေတာ့ပဲ ရံုထဲမွာ လူ ၈ေယာက္ပဲ ရွိၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ၾကည့္ရတယ္။ The Leap Years က ရွားရွားပါးပါး Singapore local MediaCorp က ကားပါ။ ဒီက ရိုက္တဲ့ ရုပ္ရွင္ေတြ သိပ္မၾကည့္ဖူးဘူး။ ထြက္လဲ သိပ္မထြက္ပါဘူး။ တစ္ႏွစ္ကို ျမန္မာျပည္ေလာက္ေတာင္ မထြက္ဘူးထင္တယ္။ ဒီကားေလးကိုေတာ့ Trailer ၾကည့္ရကတည္းက စိတ္ဝင္စားေနမိတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း အင္တာနက္ေပၚမွာ ေဒါင္းလုပ္လိုက္ရွာေသးတယ္။ မေတြ႕ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကလည္း အရမ္းၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ရံုမွာ သြားၾကည့္ျဖစ္ၾကတယ္။
ဇာတ္လမ္းကေတာ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ မွတ္မိသေလာက္ နည္းနည္းေျပာၾကည့္ဦးမယ္။ မင္းသမီး Li-Ann က သူ႔ရဲ႕ ၂၄ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔ Feb 29th မွာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလး တစ္ဆိုင္မွာ ထိုင္ေနတဲ့ မင္းသား Jeremy ကို အမွတ္မထင္ ေတြ႕ၿပီး အရင္ကတည္းက သူ႔စိတ္ကူးနဲ႔ ပန္းခ်ီေရးထားတဲ့ လူနဲ႔ တူေနတာမို႔ စိတ္ဝင္စားသြားပါတယ္။ ဒါနဲ႔ Irish ေတြရဲ႕ Feb 29 custom ကို အသံုးခ်ၿပီး date လိုက္ေတာ့ မင္းသားက ျပန္လက္ခံၿပီး ညက်ေတာ့ တူတူေလွ်ာက္သြားၿပီး ခင္သြားၾကပါတယ္။ (Irish ေတြရဲ႕ ထံုးစံက Feb 29th မွာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က date လုပ္လာရင္ ေယာက်ာ္းေလးက မျငင္းပဲ လက္ခံေပးရတယ္တဲ့။) အဲဒီညမွာပဲ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေနာက္ထပ္ Leap Year ကုိေရာက္ရင္ ဒီအခ်ိန္ ဒီေနရာမွာပဲ ျပန္ေတြ႕မယ္လို႔ ကတိေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ဒုတိယ Leap Year မွာ Jeremy ဆီက သူ႔မွာ သမီးေလး တစ္ေယာက္ ရွိတယ္ဆိုတဲ့ စကားကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ Li-Ann က ခ်စ္ေပမဲ့ ေနာက္ထပ္မေတြ႕ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ တတိယ Leap Year မွာ Li-Ann က ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မကုန္ေသးပဲ အဲဒီ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးနားကို ညေတာ္ေတာ္နက္မွ ကားနဲ႔ျဖတ္ရင္း ၾကည့္လိုက္ေတာ့ Jeremy ထိုင္ေစာင့္ေနတာ ေတြ႕ေတာ့ မုန္႔ဝယ္သလိုနဲ႔ ဆံုေအာင္ ဖန္တီးၿပီး သူ အိမ္ေထာင္က်ေနၿပီ၊ ကေလးတစ္ေယာက္လဲ ရေနၿပီလို႔ ညာေျပာလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုေနာက္ ေနာက္ထပ္ Leap Year မွာေတာ့ Li-Ann က တျခားတစ္ေယာက္နဲ႔ မဂၤလာေဆာင္ေတာ့မယ္ လုပ္ၿပီးမွ သူ႔သူငယ္ခ်င္း KS ေၾကာင့္ Jeremy ရွင္းျပထားတဲ့စာကို မဂၤလာခန္းမထဲ အခ်ိန္မီ ဖတ္လိုက္ရၿပီး မဂၤလာပြဲ ဖ်က္ၿပီး Jeremy နဲ႔ ျပန္ေပါင္းထုတ္ၾကတဲ့ အေၾကာင္းပါ။ ဒီဇာတ္လမ္းကို အသက္ ၄၈ ႏွစ္အရြယ္ေရာက္ေနတဲ့ Li-Ann ၊ ေဆးရံုေပၚမွာ coma နဲ႔ ေမ်ာေနတဲ့ Jeremy ၊ နားလည္မႈလဲြေနတဲ့ Jeremy ရဲ႕ ပထမအိမ္ေထာင္နဲ႔ရတဲ့ သမီးတို႔ကို စျပၿပီး ၄ႏွစ္စာဆီ တစ္ခါ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ျပန္ၿပီး ရိုက္ျပသြားပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ Feb 29th မွာ ေဆးရံုေပၚမွာ ေျမာေနတဲ့ Jeremy လဲသတိျပန္လည္လာၿပီး သူ႔သမီးနဲ႔ Li-Ann လဲ အဆင္ေျပၿပီး Happy Ending နဲ႔ အဆံုးသတ္ထားပါတယ္။
ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ေရးလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ရွည္သြားတယ္ ထင္တယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ျမန္မာစာျဖစ္ျဖစ္၊ အဂၤလိပ္စာျဖစ္ျဖစ္ summary ေရးခိုင္းရင္ ဘယ္ေတာ့မွ အမွတ္မေကာင္းဘူး။ အခုလဲ ေရးသားေရးလိုက္တာ ဇာတ္လမ္းကို ျခံဳမိမယ္မထင္ဘူး။ ဒီထက္အတိုခ်ဳပ္ရရင္ မင္းသားနဲ႔ မင္းသမီး Feb 29 မွာေတြ႕ၿပီး ေနာက္ ၁၂ၾကာေတာ့ ညားေလသတည္း လို႔ေျပာရမယ္ ထင္တယ္။
ဇာတ္လမ္းကေတာ့ သိပ္မဆန္းပါဘူး။ ရိုက္ထားတာေလးေတာ့ မဆိုးပါဘူး။ Local ကားေပမဲ့ ဒီကားက တျခားကားေတြထက္ နည္းနည္းအဆင့္ပိုျမင့္လာသလိုပဲ။ ကားထဲမွာ အဂၤလိပ္စကားေျပာၾကတာလဲ ေကာင္းပါတယ္။ ရိုက္ခ်က္ေတြလဲ ပံုမွန္ျမင္ေနၾက ရႈခင္းမ်ဳိးေတြ၊ ရိုက္ကြက္ေတြ မဟုတ္ပဲ နည္းနည္းဆန္းေနတယ္။ Singapore ရဲ႕ HDB စာကေလးသိုက္ေလးေတြ မျမင္လိုက္ရဘူး။ ဒါေပမဲ့ မပါမျဖစ္ Esplanade နဲ႔ Riverside ကေတာ့ ပါလိုက္ပါတယ္။ ရိုက္ထားတာေလး ေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ၾကည့္လိုက္ေတာ့ Director of Photography က ေဟာင္ေကာင္က ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျခံဳေျပာရရင္ international ကားေတြနဲ႔ မယွဥ္ပဲ local movie အေနနဲ႔ ၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့ အခ်စ္ကားေလးပါ။ မင္းသားကလည္း Shutter ကားထဲက ထိုင္းမင္းသား၊ ဒီကားထဲမွာ ဆံပင္အရွည္နဲ႔ ခ်ည္ထည္အက်ီေလးေတြ ဝတ္ၿပီး အေတာ္ၾကည့္ေကာင္းပါတယ္ (ဒါေၾကာင့္ အဲဒီကားကို မိန္းကေလးေတြ ၾကည့္ၾကတာ)၊ မႀကိဳက္တာက မင္းသားအသက္ႀကီးတဲ့အခန္းမွာ တျခားလူေျပာင္းသြားေတာ့ နည္းနည္းမွ ရုပ္မဆင္တဲ့ တရုပ္ႀကီးလား ဘာလားမသိဘူး ျဖစ္သြားတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ႏွာေခါင္းခၽြန္ရာကေနၿပီး လူႀကီးျဖစ္သြားေတာ့ ႏွာေခါင္းပြပြနဲ႔ ရုပ္ကဆိုးသြားတယ္ (ကိုယ္က မင္းသားကို ေသခ်ာၾကည့္ေနေတာ့ သိေနတယ)။ မင္းသမီးကေတာ့ ငယ္ဘဝမွာ တစ္ေယာက္၊ ၾကီးဘဝမွာ တစ္ေယာက္ေပမဲ့ ရုပ္ဆင္ပါတယ္ (တရုတ္မျခင္း တူလို႔ ထင္တယ္) Li-Ann အသက္ၾကီးတဲ့ အခန္းမွာ သရုပ္ေဆာင္တဲ့ မင္းသမီးႀကီးက သရုပ္ေဆာင္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ Hollywood က တရုတ္မင္းသမီးလို႔ ေရးထားတယ္။
အဲဒီကားထဲမွာ တရုတ္ျပကၡဒိန္ စာမ်က္ႏွာေလးေတြ လွန္လိုက္တိုင္း English quotes ေလးေတြ တစ္ခု တစ္ခု ျပတာေလးကို သေဘာက်တယ္။ ဒီ quotes ေတြထဲမွာမွ ေနာက္ဆံုးခန္းက တစ္ခုကို သေဘာက်လုိ႔ ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိလိုက္တယ္။
If you are not too long, I will wait for you all my life. (Oscar Wilde)
ေနာက္တစ္ခုက မင္းသမီးက မင္းသားကို ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းအခန္းမွာ ေရးေပးတဲ့ စာေလးကို သေဘာက်တယ္။
A Saint once decreed
that a man must agree
to a woman’s proposal today
Give me a sign
whether to meet me at Eight
at the same place you sit
and fulfill the tradition of February 29
ဒီကားထဲမွာ သီခ်င္းအမ်ားစုကို Singapore မွာေမြး US မွာ ၾကီးတဲ့ အဆိုေတာ္မ Corrinne May ရဲ႕ သီခ်င္းေတြကို သံုးထားပါတယ္။ တခ်ဳိ႔သီခ်င္းေလးေတြ နားေထာင္ၾကည့္လုိ႔ရေအာင္ share ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီကားထဲက သီခ်င္းေလးေတြကို ႀကိဳက္လုိ႔ ရုပ္ရွင္ၾကည့္အၿပီးမွာ လိုက္ရွာနားေထာင္ ရင္း Corrinne May ရဲ႕ Album ေတြ ျပန္နားေထာင္ ျဖစ္လိုက္ေသးတယ္။
The Birthday Song - Corrinne May
Scars (Stronger For Life) - Corrinne May
Little Superhero Girl - Corrinne May
Baby Girl - Innervoice
Merry Christmas Mr. Lawrence- Ryuichi Sakamoto (ေၾကာ္ျငာေနာက္ခံတီးလံုး)
Blog of Corrinne May: Corrinne’s Musings - A singer-Songwriter’s Life
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဆိုရမလား …. ကၽြန္မရဲ႕ ဒီ LanOLay ေပၚက Emotional Corner Blog ကို စတင္တဲ့ေန႔ကလဲ 29th Feb 2008 ျဖစ္လို႔ေနတယ္။
Author: ေမ
) ။ Toa Payoh, Eunos ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြလို လူသိပ္မမ်ားပဲ စတုဒီသာ အလွဴရွင္ေတြလည္း မ်ားေတာ့ အရမ္းတိုးၾကိတ္စရာမလိုပဲ စားခ်င္တဲ့ မုန္႔ေတြ ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႔ အဝစားရလို႔ ဒီသၾကၤန္မွာ ဘဝနဲ႔ ဆႏၵ တစ္ထပ္တည္း က်သြားၿပီ။ ကင္မရာ မယူသြားလို႔ ဓာတ္ပံုေတာ့ မရိုက္ခဲ့ရဘူး။ ယူသြားလဲ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း မုန္႔ပန္းကန္ေတြကို ဓာတ္ပံုရိုက္ေနရင္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ျဖစ္ေနမွာ အေသအခ်ာပဲ။ လက္လွမ္းမွီသေလာက္ စားခဲ့တာေတြက ၾကာဇံခ်က္၊ ဒန္ေပါက္၊ နန္းႀကီးသုတ္၊ မုန္႔လံုးေရေပၚ၊ ေကာက္ညွင္းေပါင္း၊ ငွက္ေပ်ာေပါင္း၊ ေရႊရင္ေအး၊ ေဆးကုလားမနဲ႔ ေက်ာက္ေက်ာရည္။ သိပ္ေတာ့ မမ်ားလွပါဘူးေနာ္။ ဒီလို စံုစံုစားႏိုင္ေအာင္ ပဲြတိုင္းကို တစ္ပြဲပဲ ယူၿပီး သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္စားပါတယ္။ ဒါေတာင္ ေရႊျခည္ဆႏြင္းမကင္း၊ မုန္႔ဖက္ထုပ္၊ လက္ဖက္ရည္၊ ေခါက္ဆဲြသုတ္၊ သာကူနဲ႔ တျခား မစားႏိုင္ေတာ့တာေတြလဲ အမ်ားႀကီး။ ျပန္ေတာ့ ဗိုက္ေတာ္ေတာ္ေလးၿပီး မနည္းထျပန္ရပါတယ္။ စားထားေသာက္ထားတာလဲ နည္းမွမနည္းတာကို။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ အံ့ၾသမိတယ္။
